25 ก.ค. 51

     ลั้นล้า,,,,,, จะได้ไปบางปูวววววว ววว


             ไอ่เราก้อตื่นเต้นเต็มมที ก่ะมันส์สุดๆ ตื่นมันซะ 7 โมงเช้า คุนเพชรจิกให้ไปอยู่แมคเป็นเพื่อน เห้อะ~~~~ เค้านึดกัน 10 ไอ่นี่มาเอา 6 (เอาไปเลย!!! ตรงต่อเวลายอดเยี่ยม!) ถึงมันจะจิกเราก้อหน้าด้านไม่ไป นอนกลิ้งอยู่บ้านล้วค่อยออกไปพร้อมพี่ ตอน 9 โมง 


             .....กว่าแต่ละท่านจะเสด็จกันครบปาไปเกือบเที่ยง(ป่ะว้ะ?? จำไม่ได้ - -)  โอ้ววว!! มาแล้วรถที่เราจะเอาชีวิตทั้ง 28 เดินทางไปด้วย "รถพ่วง 145 "นั่นเองงงง ~ พระเจ้า คนขับรถแอบขำๆปน งงๆ  นั่งไปถึงบ้านอาบลู


           .................เชดดดด!!!!!!!!!!!!!!! บ้านบลู อลลังมากคร่ะ อึ้งปายเลย แต่ละคน ไม่คิดว่า 3ปีที่เรารู้จักกันมา เราจะมีเพื่อนที่ have a BIG HOME ขนาดดด !!!!!!!  ไอ่พวกนี้ก้อมีความเกรงจัยมาก ถึง มากที่สุดด เดินสำรวจบ้านเค้าซะทั่วเลยย หรูไม่พอ บ้านมันมี ลิฟ อ่ะ (อดขึ้น !! ห้องบลูชั้ล 3 ขึ้นทำหอยไร) ตู้เสื้อผ้าขนาดกำลังดีเป็นบิ้วอิน เห้อะ แต่บลูมันเอาไว้เก็บนิยาย แม่งมีเป็นร้อย เอาไปขายได้หลายตังอยู่(กะจะจิ๊กมาซัก 4-5 เล่มล้ะ แต่เกรงจัยยย !!! 555+ ) เอ้า!!! คิ้วเลอร์ค่ะ พี่น้องงง ~  เกมนี้ไม่ได้เล่นน๊านนาน จำได้ครั้งสุดท้ายของเรา ก้อ ม.3 ปลาย โน่นแน่ะ - - 

           ...........รถมาแว้ววว ~~ Let's Goooo ,,,,,, บางปูววว สถานที่คุ้นเคย แต่ไม่ได้มาเหยียบซะนานนน ~ กลิ่นทะเลลอยมาแต่ไกลล กอง
ทัพต้องเดินด้วยท้อง เอ้า ~ รับปาทานกันให้เตมที่ เด๋วต้องลุยอีกยาว!!!  

           ..........ผ่านปายครึ่งชะโมงง เอ๊!!! ไอ่คุนปลั๊ก คนเต้าเสียบไรนั่น เมื่อไหร่คนที่ท่านติดต่อจะมา มีเด็กเบบี๋มาทัศนาจรดั้ววว (พิมพ์มิปลื้มเด็กโต- -)  อยู่ๆดีก้อมีผุ้ชาย 2 คน ขี่จักยานมาในขณะที่เส้า กำลังรองเท้าขาดแล้วทุกคนมุงดูยังก่ะ (อะไรซักอย่าง  ชั่งเห้อะ!!! ) พี่หน้าโหดก้อถามอิชั้ลว่า มาปลูกช๊ะ??? ไอ่เราก้อ กลัว สะกิดเมซะเลย เราก้อได้เวลา ปลูกป่าแว้ววว~~~ 


           ...........เชดดดดดดด!!!! (อีกแล้ว)โคลน โคลน แล้ว โคลนนนน พี่หน้าโหดทั้ง 2 เค้าคือเจ้าหน้าที่อ่ะแหละ เค้าก้อสาธิตบนบกก่อนแล้วค่อย ให้ลง ในโคลนนนนน !!!! (สยึมกึ๋ยมั่กๆๆ) โคลนมัน ลึก ลึ่ย และอึ๊ยยย มากกกก  ไม่ชั่ยแค่โคลนที่เลอะๆน้ะ ยังมีหัวเจ็บที่พื้นด้วย นึกบรรยากาศที่ทะเลพัทยาม๊ากมากก แต่ที่นั่นมันเละไปป่ะ เกือบเอาความบริสุดของเส้อผ้าไปทิ้งซะแล้ว (แต่แพรก่ะข้าวฟ่างเนี้ย เสื้อผ้า - - )


.... สิ่งได้จากวันนี้น้ะค้ะ นักเรียน เอ้ย !!! ไม่ใช่แระ 



.........................สิ่งที่ได้จากวันนี้ นอกจากประสบการณ์อีกอย่างนึ่งที่ถือเป็นครั้งแรกของชีวิต การปลูกชายเลน (เลนของจริง & รู้สึกได้เลย ) แล้วก้การนั่ง 145 เลยบ้าน ไปไกล๊ไกลล นั่งรถกับเพื่อนตั้ง 27 คน เจ๊งปร่ะล่ะ ??? 
ดีแล้วที่พวกเราเลือกทำยังงี้ ประหยัดดีออก ช่วงนี้ก้อประหยัดไรได้ก้อช่วยๆกัน เนอะๆๆๆ ^^ 



............สุดท้ายยย สำคัญ ที่เราวันนี้คือ ปลูกป่า ลืมอะไรหรือเป่า ??? ลืมจุดประสงค์ที่ไปไง เราไม่ใช่ไปสนุก วันนี้เราไปทำงาน ไปช่วยลดภาวะโลกร้อน(ดูเป็นคนดีเนอะ)  เราทำเพื่อขอบคุณโลกที่เรามีที่อยู่ ขอบคุณต้นไม้ที่ให้ อ๊อกซิเจนกับเรา ขอบคุณต้นแสมขาว (ปร่ะ ??? ) ที่ให้ระบบนิเวศของธรรมชาติในทะเล สมบูรณ์และสวยงาม ^^ 

       



            อีกหนึ่งความทรงจำดีๆร่วมกัน 

                                     Pim - Destiny